گلوکن اشپیل نام آلمانی برای زنگ است که در ارکستر بسیار رایج است.

تیر, 1397 بدون نظر دسته‌بندی نشده

گلوکن اشپیل

 

گلوکن اشپیل

 

گلوکن اشپیل
گلوکن اشپیل

 

گلوکن اشپل نام آلمانی برای زنگ است که در ارکستر بسیار رایج است.

 

این ساز دو ردیف تیغه های فلزی دارد که با نظم کلاویه های پیانو چیده شده اند.

گلوکن اشپل قدیمی ترین ساز ضربی مضرابی است که در قطعات موسیقی قرن نوزده از آن استفاده شده و صدادهی آن دو اکتاو بالاتر از نت نویسی آن است. بعضی آهنگشازان، از جمله شوئنبرگ در پنج قطعه برای ارکستر این ساز با صدادهی واقعی آن، نت نئیسی کرده اند. گلوکن اشپل فقط در یک اندازه ساخته می شود.

 

این ساز با دو مضراب نواخته می شود، اگرچه بعضی نوازندگان از تکنیک دو مضراب در هر دست استفاده می کنند. گلوکن اشپل تنها سازی است که در نواختن آن از مضراب برنجی استفاده می شود و به همین دلیل صدای آن بسیار درخشان و پر صدا است.

 

استفاده از مضراب هایی با سر چوبی، پلاستیکی یا کائوچویی نیز در این ساز رایج است. ـن های این ساز در مقایسه با زیلوفون و ماریمبافون بادوام ترند.

 

 

 

برخی آهنگسازانی که در آثار خود از گلوکن اشپل استفاده کرده اند، عبارت اند از:

هونگر (Honegger): سمفونی چهارم، پروکوفیف(Prokofiev): کنسر توپیانو op.10 ، اشتراوس: Don Quixote و دبوسی: La Mer.

آموزشگاه موسیقی آوای جم مطهری

هفت تیر سهروردی بهارشیراز

 

 

 

 

برچسب ها