فلوت قدیمی ترین نوع این ساز را می توان (نی لیک) نامید

تیر, 1397 بدون نظر آموزشی

فلوت

فلوت قدیمی ترین نوع این ساز را می توان (نی لیک) نامید که هنگام دمیدن در آن،صدا از لبه ی انتهایی آن خارج می شود.

اکنون فلوت را افقی نگه می دارند و از پهلو در آن می دمند.این ساز در حدود قرن دوازده از مشرق زمین به اروپا راه یافت و بیشتر در اکسترهای نظامی به کار می رفت و در اواسط قرن هفده به عنوان مهم ترین ساز ساز ارکستر دربار و اپرا مورد استفاده قرار

می گرفت. اولین تغییر و تحول مهم در ساختمان فلوت، در اواخر قرن هفده توسط یک خانواده ی فرانسوی موسوم به (هوتتره)

صورت گرفت. همچنین عملکرد اساسی و برجسته ی تئوبالد بوهم در مونیخ،در سی سال اولیه قرن نوزده، در این زمینه بسیار مهم بود.

فلوت بوهم که از چوب یا فلز ساخته شده است، با اندکی تغییر، همان فلوتی است که امروزه در اکستر سمفونیک اکثرنقاط جهان مورد استفاده قرار می گیرد.

طول این ساز تقریبا 66 سانتی متر و قطر آن 2/5 سانتی متر است.این ساز عموما از چوب یا فلز سفید ساخته می شود و گاه از فلزاتی مانند نقره یا طلا نیز در ساخت آن استفاده می کنند.

قسمت های مختلف ساز

فلوت یک لوله ی مسدود است که از سه قسمت تشکیل می شود:

(Head) سر

محل دمیدن نوازنده بر روی این قسمت قرار دارد که یک سر آن نیز مسدود است.

(Body) بدنه 

این قسمت طول نسبتا زیادی دارد که سوراخ هایی روی آن ایجاد شده اند و این سوراخ ها با سوراخ گیر پوشانده شده اند.

(Foot) پایه

 

فلوت
فلوت

 

این قسمت بعدها به این ساز اضافه شده است و دو نیم پرده به وسعت آن اضافه می کند.

در بعضی انواع فلوت، کلیدهای اضافی نیز برای تولید نت های(سی) و اخیرا (سی بمل) پایین وجود دارند.

 

فلوت
فلوت

 

این ساز، تنها ساز بدون قمیش (خانواده ی فلوت:فلوت پیکولو، فلوت آلتو، فلوت باس)

از خانواده ی سازهای بادی چوبی است و چابک ترین ساز این خانواده نیز محسوب می شود.

 

محدوده ی صوتی

وسعت صوتی فلوت حدودا چهار اکتاو است.

 

فلوت
فلوت

 

 

 

فلوت تقریبا به چهار منطقه ی صوتی تقسیم می شود که در هر منقطه دارای ویژگی هایی است:

مناطق صوتی

منطقه پی پایین

 در این قسمت، ضعیف اما جذاب است.

برای تولید تن ها در منطقه ی بالا معمولا از همان انگشت گذاری در منطقه پایین استفاده می شود، با این تفاوت که برای اجرای صداهای بالا، از دم قوی تری استفاده می کنند. بنابراین انتظار داشتن دینامیک  در منطقه ی بالا و برعکس در منطقه ی پایین، نه غیر ممکن، اما بسیار سخت و دشوار است.

 

 

منطقه ی میانی

فلوت در این قسمت،شیرین اما کم قدرت است.

منطقه ی بالا

 در این قسمت، روشن و درخشان است.

 

منطقه بسیار بالا (زیر)

در این قسمت کمی گوشخراش و تیز است.

 تولید تمام نت های بالاتر از (دو) در این ساز با دشواری انجام می شود و نوازنده باید با احتیاط به آنها نزدیک شود. این قبیل نت ها ترجیحا به حالت پیوسته قابل اجراتر هستند.

 

 

آموزشگاه موسیقی آوای جم

مطهری سهروردی شریعتی میرداماد بهار شیراز

 

برچسب ها