رنگ فرمی در موسیقی ایرانی

اردیبهشت, 1397 بدون نظر آموزشی, دسته‌بندی نشده

 

رنگ

  فرمی در موسیقی ایرانی
در اجرای کامل موسیقی سنتی ایران یعنی ردیف موسیقی معمول این است که ابتدا پیش درآمد و بعد به ترتیب مقدمه یا درآمد و چهارمضراب و آواز و تصنیف و در خاتمه رنگ اجرا می شود. این ترتیب در موسیقی ایران سابقه ی قدیمی دارد(البته بدون پیش درآمد.) بنا به اظهارات عبدالقادر مراغه ای یک قطعه ی کامل موسیقی ((نوبت)) نامیده می شده که شامل چهار بخش ((قول)) و ((غزل))و ((ترانه)) و ((فروداشت)) بوده است. در کتاب ساز و آهنگ باستان مرحوم شمس العلما قریب چنین می نویسد : قدما درآمد و آواز و تصنیف و رنگ را قول و غزل و ترانه و فروداشت می گفتند.


بدیهی است که این فرم در موسیقی ایرانی همان موسیقی رقص است که در خاتمه ی یک دستگاه یا آواز اجرا می شود. ریتم آن چنان است که شنونده را به تحرک وا می دارد . به عبارت دیگر در شنیدن موسیقی آوازی ایران شنونده به یک حالت تفکر و خلسه فرو می رود و شاید بتوان گفت که شخص از حال طبیعی خود برای مدتی خارج شده و در عالم دیگری سیر می کند ولی با شنیدن یک رنگ مجددا حال طبیعی خود را باز یافته و حتی تحرکی بیشتر می یابد. رنگ از فرم های قدیمی موسیقی ایران است( به طور کلی موسیقی رقص نزد تمام ملل سابقه ی قدیمی دارد.)

اجرای موسیقی در ایران همیشه با محدودیت هایی همراه بوده است و موسیقی بیشتر در دربارها و خانه های اعیان و اشراف و هنرمندان اجرا می شده است.
از دوران مشروطیت به بعد رفته رفته مردم عادی هم به حساب آمده و با برگزاری کنسرت ها از این هنر بهره مند شدند و موسیقی دانان هم علاوه بر((پیش درآمد)) ,((چهارمضراب)) و ((تصنیف)) به ساختن ((رنگ)) هم به شیوه ی جدید مبادرت کردند.

اجرای این فرم در یک برنامه ی گروه نوازی در کنسرت ها موجب می شد که برنامه ی موسیقی با شکوه بیشتری به پایان برسد.

 

 

 

رنگ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

برچسب ها

ارسال نظر شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *