موسیقی درمانی و تاریخچه آن در ایران هر قومی بر حسب ویژگی های عاطفی و فرهنگی خود دارای موسیقی خاصی است

اردیبهشت, 1396 بدون نظر آموزشی, تاریخ موسیقی, دسته‌بندی نشده

موسیقی درمانی و تاریخچه آن در ایران

هر قومی بر حسب ویژگی های عاطفی و فرهنگی خود دارای موسیقی خاصی است.ایران به عنوان یکی از تمدن های کهن علاقه و قابلیت فرهنگی خود را در استفاده از موسیقی نشان داده و در زمینه های درمانی روحی و عرفانی از این پدیده استفاده کرده است.مراجعه به گذشته تاریخی و دانشمندان مشهوری چون فارابی و ابوعلی سینا صریحاً اهمیت موسیقی و تأثیر آن بر جسم و روح را به ما اثبات می کند.

به طور مثال فارابی در کتاب موسیقی الکبیر و ابوعلی سینا در کتاب قانون به این نکته اشاره می کنند.

فارابی تحقیقات گسترده و ارزشمندی در این مورد انجام داده و یافته های او سال ها مورد توجه دانشمندان و کشورهای دیگر دنیا قرار می گیرد.

همچنین «ابن سینا» در کتاب قانون تأثیر موسیقی را بر اعضای بدن و رفع امراض جسمانی بیان می کند.

نخستین سیستم نظام یافته ی آکادمیک موسیقی درمانی در ایران باستان بنا گردید. بر اساس کتیبه هایی که در سال ١٣٤٩ یافت گردیده است در دانشگاه جندی شاپور اهواز دانش موسیقی و درمان با موسیقی از دپارتمان هایی بوده است که هر دانشجوی پزشکی آن زمان(١٥٠٠ الی ١٣٩٠ سال پیش) باید آن را می گذراند نکته جالبی که وجود دارد این است که پرستارهایی برای بیمارستان های آن زمان پرورش می یافتند می بایست در نواختن چند ساز اصلی تبحر داشته باشند و بر این اساس موسیقی تجویز شده از پزشک را ارائه می کرده اند. این موسیقی ارائه شده در هنگام زایمان زنان دربار ساسانی از لوازم کار یک پزشک بود. از لحاظ پیشینه ، موسیقی آرام بخش در ایران باستان با ظهور دین زرتشت آغاز شد .

کتاب اوستا و اشعار آهنگین گات ها الهام بخش موسیقی دانان برای تصنیف آوازها و ملودی ها و همچنین تشکیل مراسم و آیین های موسیقایی بوده است . در واقع موسیقی در تاریخ ایران باستان در خدمت تلقینات دینی و اشارات مذهبی بوده است که اکنون در تمرینات تن آرایی انواعی از آن را شاهد هستیم.

بعد از ظهور اسلام در ایران عمده فعالیت های موسیقی نوشتاری و نظری شد و بیشتر مطالب نظری رنگ و بویی از برداشت یونانیان داشت که با اعمال تغیيراتی منتقل شده بودند. یونانی ها موسیقی را در میان موضوع های فلسفی مطرح می کردند و بیشتر فیلسوفان در کنار علوم دیگر در مورد موسیقی اظهار نظر می کردند. به طور اجمال آثار نوشتاری گذشتگان در مورد تأثیر موسیقی بر روح و نفس بیشتر بر محور طبایع و مزاج زمان و افلاک و سماع است که بزرگان حکمت فلسفه و پزشکی ضرورتا نکاتی در این باب آورده اند.

از مهم ترین آثاری که در این زمینه وجود دارد قابوس نامه اثر کیکاووس بن قابوس بن وشمگیر است که به طور مفصل به اثر نواختن موسیقی در طبایع مختلف اشاره دارد. او بزرگ ترین هنر نوازندگی را از آن میداند که متناسب با طبع و حال شنونده بنوازد. (( رامشگر را بزرگ ترین هنر آنهاست که بر طبع مستمع رود.)) وی از نخستین مسلمانانی است که در اثر خود باب مهمی را به موسیقی درمانی اختصاص داده است .

وی پس از اینکه شیوه های عملکرد و برخورد اجتماعی یک موسیقی درمانگر را ذکر می کند بر اساس 1- طبایع چهارگانه 2- سن 3- جنس شنونده موسیقی، نوعی موسیقی مربوط به آن طبقه بندی را توصیه می کند که متاسفانه بسیاری از گوشه هایی که عنصرالمعالی نام برده است در گذر زمان فراموش شده استموسیقی درمانی.

 

 

آموزشگاه آوای جم (مطهری)

برچسب ها

ارسال نظر شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *